02122550317 info@behsafamily.com

در جست و جوی زمان از دست رفته...3

در جست و جوی زمان از دست رفته...3

در جست و جوی زمان از دست رفته ...3

ما ادم ها زتکان دادن بود دل می بندیم به زندگی و هر چیزی که نام زندگی را بر خود دارد. به ساعت مچی کوچکمان، به موسیقی محبوبمان به لیوان چای صبحگاه، به دست رای پیرزن همسایه و خیلی چیزهای دیگر. همه ی این چیزهای به ظاهر کوچک در زمان و مکان متبلور می شوند. زمان را از دست می دهیم، زمان را یارای ایستادن نیست، می گذرد. مثل همین الان که لحظه ای از دست رفت.

اما مکان یعنی هر جایی که در ان آرام میگیریم هرجایی که پسوند من مالکیت بر ان می نشیند. خانه ام، اتاقم، محل کارم و ... وقتی این مالکیت از بین می رود. وقتی محل کارمان  را عوض می کنیم، وقتی خانه ی قدیمی مان کوبیده می شود، از کنار دبستان کودکی که می گذریم، فقدان اغاز می شود. از دست دادن اغاز می شود. در زندگی معمولا چیزهایی را از دست می دهیم و فقدان دردناک است. انگاری بحث زمان و مکان نیست بحث سر آن موضوعیست که به آن دلبسته ایم. ممکن است پاک کن صورتی دبستانمان باشد یا ماشین گران قیمتمان. تصور کن وقتی از دست دادن اشیا اینقدر دردناک است فقدان ادم های مهم زندگی چقدر دردناکتر است؟ وقتی عزیزمان میمیرد,از ما دور می شود، به شهری ،کشوری دیگر می رود ،وقتی رابطه دوستانه  قطع می شود، برخی از ما  غمگین می شویم برخی دیگر احساس گناه می کنیم، یا برخی از ما غم این احساس اصیل و مهربان را با درماندگی، افسردگی اشتباه می گیریم. عجالب است گاهی نیز عصبانی می شویم.

شما بعد از از دست دادن، حالا هر چه یا هر که باشد بیشتر غمگین می شوید؟ یا احساس گناه و درماندگی میکنید؟!
ادامه دارد ...

لعیا هوشیاری
روان درمانگر و مدرس پویشی